Bukit Peninsula
Door: Kitty
Blijf op de hoogte en volg Paula & Kitty
13 Oktober 2010 | Indonesië, Bingin
Hier toch nog even een korte om Bali af te sluiten. Van Sanur is het gelukkig niet ver meer en de grote snelweg is ook geschiedenis. Wel is het behoorlijk zoeken naar het plaatsje Bingin, als je eenmaal van de grotere weg af bent dan ontbreken er hier en daar wat bordjes, of beter gezegd... die zijn er gewoon niet. Je moet goed op de uithangreclame letten om de plaatsnaam op te vangen. Vaak 1 scheet en je bent er al weer doorheen. Ik rijd eerst te ver door en beland in Ulu Watu. Het strand is een soort grot met wat zand. Dat begint er aardig op te lijken. Wel is het heel erg klein en alle restaurantjes en hotels zijn op rotsen gebouwd en op elkaar gepakt en dat allemaal aan een steile trap naar beneden. Iemand wil nog met me op de foto, ja hoor, maar dan wil ik er ook eentje. Na wat rond rijden en vragen kom ik dan eindelijk bij Bingin. Ik moet dan parkeren aan het eind van een slecht onderhouden straat, m'n scooter daar achterlaten en dan een weiland oversteken met koeien en door een wirwar van straatjes en steile trappen kom ik dan eindelijk op het strand. Met behulp van een vrouwtje dat me vanaf de parkeerplaats heeft begeleid, ze wilde m'n backpack op haar hoofd nemen, maar met haar 2 koppen kleiner en 4x zo dun als ik kon ik dat toch niet over m'n hart verkrijgen. Hier, draag m'n helm maar dan. Bij het pension aangekomen moet ik wel even uitpuffen en wilde ik stiekem toch dat ze m'n tas had gedragen, m'n benen trilden helemaal. Ik vraag haar of ze weet waar ik m'n was kan doen en natuurlijk kan zij dat ook dus ze neemt m'n kleren mee naar huis. Hierna plons ik lekker in de zee. Ik dineer op het strand tussen de stelletjes (leuk!) Veel toeristen zijn hier ook niet, maar gelukkig zit er een leuk Frans stel op huwelijksreis naast me die wel gezellig met me willen kletsen. M'n kamer stinkt naar de schimmel, maar ik laat m'n deur lekker open staan, want dan heb ik s'morgens zicht op de zee en ik ben toch de enige gast. Het matras ligt wonderbaarlijk genoeg wel heel lekker. De volgende ochtend word ik gewekt door een aapje op m'n dak, dat is leuk wakker worden! De gastvrouw is nergens te bekennen, want het is nog vroeg dus besluit ik maar ergens anders te eten en daarbij gelijk te kijken of m'n brommert er nog staat. Want sloten hebben ze hier nog nooit van gehoord. Ze gebruiken alleen stuurslot. Gelukkig staat hij er nog ,want hier wordt (bijna) niet gestolen. Als ik terugkom op het strand vraagt de gastvrouw waar ik uitgehangen heb. "Nou ontbeten" .. "waarom niet hier"... Dan mot je eerder je nest uit komen, sorry hoor! Zo vervelend mensen die tot de middag in hun nest blijven rotten. Eenmaal lekker op het strand (want het heeft de hele ochtend geplenst) komt het vrouwtje m'n was terug brengen. Alles keurig gestreken ook nog! En of ik toch niet echt een massage wil. (Iedereen is van alle markten thuis hiero) Dat heeft ze me al 3x gevraagd.. Nou oke dan! Omdat jij dat zo graag wilt. Ik word naar boven geloodst en op een matras gelegd. Niet 1, niet 2, niet 3 maar 4 vrouwen beginnen me te masseren. En haar 6 jarige dochtertje helpt ook mee (ooh zooo schattig). Een van de vrouwen heeft handen als een bouwvakker en terwijl ze m'n rug polijst vraagt ze me of het lekker is. Uh uh zeg ik... dan laten we maar even in het midden of het van genot of pijn is en ik klem m'n kiezen op elkaar, wachtend op het einde van deze sessie. Na de marteling kan ik weer opgelucht ademhalen en neem een duik met de 6-jarige dochter die een hele lange naam heeft en ik dus vergeten ben. Als je het meisje ziet denk je dat ze 3 of 4 is. Dus we hadden veel lol samen, lekker poedelen, om m'n nek hangen en gek doen. Hopelijk denken de mensen hier niet dat ik een of andere sextoerist ben die het voorzien heeft op kleine meisjes. Ik wilde s'avonds naar de Ulu Watu Tempel voor een dansshow, maar ik lag zo lekker met m'n boek (gekregen van het Chicago meisje) dat ik uiteindelijk niet gegaan ben. Op 13 oktober rijd ik weer naar Kuta waar ik de scooter weer inlever zonder problemen. Nog 1 nachtje en dan gezellig naar m'n broertje, weer eens lekker Nederlands lullen! Ik heb er zin in!
-
14 Oktober 2010 - 12:17
Angela:
owwww wat is het mooi daar meis, zwijmel helemaal weg bij het idee dat je die mooie zonsondergang vanaf je balkonnetje heb gezien.
have fun bij je broertje straks. kussie -
14 Oktober 2010 - 12:20
Nan:
Ik sluit me aan bij Annie, die zonsondergang is echt TE mooi!!! En verder ziet het er ook niet verkeerd uit, op die ene kamer na dan... :-(
XxX -
19 Oktober 2010 - 10:32
Usha:
Nog HET witte strand gevonden meis??
Mooie kiekjes heb je gemaakt hoor!
Kleine strandjes zijn toch ook schattig..
En met zo'n temperatuurtje is het vast goed vertoeven!
Kusss X. -
21 Oktober 2010 - 19:32
Dennis (oud Collega):
Ha die Kitty. Wat een reis zeg, wat je aan het maken bent. Het ziet er allemaal geweldig uit. En volgens mij heb je het ontzettend naar de zin. Ik had nog beloofd om je een berichtje te sturen zodra de kleine geboren was. Ik was het helemaal vergeten. Maar op 24 augustus jl. is onze dochter Mirthe geboren. Kerngezond. 3900 gram en 51 cm lang. We zijn ontzettend gelukkig met haar. Ook haar grote broer Timo vind het helemaal geweldig. Lekker knuffelen met haar vind ie ontzettend leuk. Dus we zijn een gelukkig gezin met zowel een zoon en een dochter. Wat moet je nog meer? Meer soorten zijn er niet. Ik wens je nog het allerbeste, maak nog een mooi vervolg van je reis. Geniet er maar van.
Gr. Dennis en zijn gezin
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
